نواف بن مبارک آل ثانی:
اگر گزارش حمله به دیهگو گارسیا دقیق باشد، یکی از فرضیات اصلی در مورد برنامه موشکی ایران به تازگی فرو ریخته است. سالها، سقف برد مورد قبول حدود ۲۰۰۰ کیلومتر بود. رسیدن یک موشک بالستیک به دیهگو گارسیا چیزی در حدود ۴۰۰۰ کیلومتر را نشان میدهد که آن را از رده موشکهای میانبرد خارج کرده و به کلاس موشکهای میانبرد (IRBM) وارد میکند. این یک جهش استراتژیک است.
داستان واقعی این نیست که آیا موشک رهگیری شده است یا خیر. داستان این است که ایران ممکن است بردی بسیار فراتر از آنچه بسیاری از جهان معتقد بودند، نشان داده باشد. قابلیت ۴۰۰۰ کیلومتری نقشه را تغییر میدهد. پایتختهای بزرگ اروپایی شروع به ورود به این بحث میکنند. پاریس در برد موشک قرار میگیرد. لندن بسته به نقطه پرتاب و میزان بار مفید، بسیار به لبه آسیبپذیری نزدیکتر میشود. این بدان معناست که تهدید موشکی دیگر محدود به خلیج فارس، اسرائیل یا بخشهایی از جنوب آسیا نیست. این بدان معناست که شعاع بازدارندگی، دفاع و ترس به طرز چشمگیری گسترش یافته است. در صورت تأیید، دیگو گارسیا فقط یک هدف نبود. این یک پیام بود.
از صفحه ایکس نواف بن مبارک آل ثانی؛ پژوهشگر جهان عرب
انتشار این مطلب لزوما مورد تائید و یا تکذیب راوی جهان نیست.
