رسانه تخصصی روابط بین الملل (دیپلماسی پلاس)

یادداشت مدیر مسئول/

کابویی در انتظار چکاندن ماشه؛ میزانس هالیوودی غرب آسیا

Diplomacyplus.ir/?p=12511
تحولات غرب آسیا با محوریت ایران، به صورت لحظه ای دنبال می شود و هر گونه اظهار نظر و یا خبری پایه و اساس تحلیل های متناقض صاحب نظران قرار می گیرد. موضوع داغ احتمال حمله نظامی امریکا به ایران، آینده ای نامطمئن را پیش چشم ناظران قرار داده است.

بر اساس گزارش های خبری، یکی از عواملی که باعث شد تا ترامپ در آخرین لحظه از حمله به ایران منصرف شود، اذعان نیروهای نظامی این کشور مبنی بر عدم وجود تسلیحات و تجهیزات نظامی در منطقه بود. حالا خبر رسیده است که ناوگان های امریکایی در مسیر منطقه هستند. بر همین اساس فاکس نیوز به نقل از یک منبع رسمی مدعی شد: گروه ضربتی ناو هواپیمابر آمریکا هنوز در برد حمله به ایران قرار ندارد و شاید یک هفته طول بکشد تا این گروه به محل استقرار خود برسد. به تعبیری امریکا در حال تکمیل پازل حضور پر قدرت نظامی خود در منطقه است تا ارایش جنگی به خود بگیرد.

از سوی دیگر موضوع اعمال تعرفه های 25 درصدی برای کشورهایی که با ایران مراودات تجاری دارند، فشار اقتصادی علیه ایران را وارد فاز جدیدی کرده است. خبرگزاری ها همچنین در روزهای اخیر مدعی شدند که امریکا چند کشتی حمل نفت خام ایران موسوم به ناوگان سایه را توقیف کرده است.

فشارهای همه جانبه اقتصادی، بهره برداری سوء از تحولات داخلی با هدایت سرویس های جاسوسی و گروه های مختلف تروریسی، فشارهای دیپلماتیک در سطح جهانی و سازمان ملل؛ و حالا تهدید نظامی همه چیز را به نقطه صفر تصمیم های بزرگ رسانده است.

همچنین ونس، معاون ترامپ درباره افزایش حضور نیروهای نظامی آمریکا در نزدیکی ایران مدعی شد: «ما فقط می‌خواهیم مطمئن شویم که گزینه‌هایی داریم. فکر می‌کنم ترامپ فقط می‌خواست اطمینان حاصل کند که اگر، خدای ناکرده، ایرانی‌ها کار بسیار اشتباهی انجام دهند، ما منابع لازم برای پاسخگویی را داشته باشیم.»

این شرایط مانند گذاشتن لوله تفنگ بر شقیقه های جمهوری اسلامی ایران است تا از این طریق نظام تصمیم گیری را وادار کند یا به خواست امریکا تن دهد و یا جان خود را از دست بدهد. میزانسنی مانند فیلم های وسترن هالیوودی! کابویی به نام ترامپ همه چیز را قمار می کند تا با شیوه های خاص خود با یک گلوله کار را تمام کند. هرچند او شاید ترجیه دهد که گلوله ای خرج نکند و با ترساندن رقیب به اهداف خود برسد؛ اما در این بازی هیچ چیزی قابل پیش بینی نیست و کوچکترین اقدام می تواند عواقب بزرگی داشته باشد.

اما رقیب هم گزینه هایی حیاتی دارد که ترامپ را هنوز متقاعد نکرده تا ضربه نظامی را وارد کند. از رفتارشناسی ترامپ در ونزوئلا، جنگ تعرفه ای با چین، جنگ اوکراین و … می توان دریافت که او خواهان جنگی طولانی و فرسایشی و یا ورود به عرصه ای غیر قابل پیش بینی نیست. او می خواهد در حداقل زمان به بهترین نتیجه دست یابد، چیزی که مطمئن نیست در پس حمله به ایران برای او فراهم شود. ایران نیز از قابلیت های گسترده و قابل توجهی برخودار است که تا این لحظه با ایجاد نوعی بازدارندگی مانع از تشدید تنش ها به سطحی بالاتر شده است -هرچند که وقایع جنگ 12 روزه و اغتشاشات داخلی سطح درگیری دو طرف را طی سال های پس از پیروزی انقلاب به نحو قابل توجهی تغییر داده است-  اما باید دید آیا این کابوی نقش اول فیلم های هالیوودی؛ ماشه را می چکاند و یا اتفاقی دیگر رقم خواهد خورد؟ این بازی طرف های درگیر زیادی دارد.

 

حامد حریرفروش

مدیر مسئول

 

به اشتراک بگذارید:

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

مطالب مرتبط